Na potrzeby instalacji artystycznej w centrum miasta została zaadaptowana przestrzeń niegaleryjna. To jej „wyobcowanie” w sztuce odpowiada wyobcowaniu „Aliena”, samotnej postaci znajdującej się na środku pomieszczenia – konstrukcji utkanej z tysiąca świecących, kolorowych, chińskich lampek.

Odsyła ona do Terakotowej Armii Chińskich Wojowników, w której każda figura posiada cechy indywidualne, każda twarz jest inna i przedstawia inne emocje. Od pozostałych wojowników postać „Aliena” odróżnia bijące od niej ciepło i blask.

Stojąca przed nim biała flaga nie jest synonimem kapitulacji, wręcz przeciwnie – jej znaczenie jest transparentne, pozbawione jakichkolwiek konotacji, nieusankcjonowane żadnym konkretnym przekazem. Biel oznacza bunt wobec zastanej rzeczywistości i opuszczenie określonej społeczności oraz strefy komfortu.

Tabliczka z przekreślonym telefonem obok „wojownika” potęguje tę alienację i wyobcowanie. Jest znakiem, który pokazuje niemożność porozumienia i komunikacji z innymi, tym samym pozostawiając postać samą sobie.

Jedynym punktem zetknięcia ze światem zewnętrznym mogą być prześwity przez nieszczelnie zaciemnione okna, miejsca, przez które w wyobraźnię może wedrzeć się element z zewnątrz. „Alien” jest nieustanna konfrontacja z tym, co poza, ale także nieustanna potrzeba autonomii.

Tak jak Terakotowa Armia, złożona z niepowtarzalnych wojowników, tworzy bardzo specyficzną i jedyną w swoim rodzaju grupę, tak postać „Aliena” jest jedną z wielu osób wychodzących przed szereg, niewyrażających zgody na schematyczne myślenie i standardowe podejście do zastanej rzeczywistości, nawet kosztem wyobcowania. Pytanie tylko, do jakiego momentu ta wyjątkowość odróżnia, a od jakiego momentu stanie się normą, na którą ktoś znowu nie wyrazi zgody.