Instalacja eksponowana była na wystawie w przestrzeni jasnego, pustego, jeszcze niezagraconego pokoju. Pod ścianą znajduje się dwuskrzydłowy obraz inspirowany flamandzkimi ołtarzami do prywatnej dewocji. Na nim pomnik konny, upamiętniający wielkość Papy Smerfa. Naprzeciw obrazu jest wpatrzony w wodza konik, zbudowany z armii zabawek, a stworzony na wzór i podobieństwo idola.

Chociaż w tytule „Kiedy miłość szczekać zaczyna” pojawia się słowo „miłość”, bardziej opowiada ona historię ścierania się dwóch wrażliwości, dojrzałej i dziecięcej, która dopiero powstaje.

Instalacja podejmuje temat poważnych gier wychowawczych, analizuje wzory zabaw, które lepią tożsamość dziecka i podważają niewinność rodziców.