Maciej Kurak & Paweł Wocial

Instalacja „Współczesny Dawid” składa się z rzeźby na cokole oraz ukrytego mechanizmu poruszającego znajdujące się nieopodal krzaki.

Przewrotnie wpisując się w panującą modę na pomniki, stawia pytanie o granice eksponowania seksualności w przestrzeni publicznej.

Praca jest odpowiedzią na społeczną niekonsekwencję, która z jednej strony pozwala na seksualną ofensywność w mediach a z drugiej objawia się pruderią w przestrzeni sztuki. Współczesny Dawid, jako swego rodzaju sztuka zaangażowana, prowokuje do refleksji nad realną wolnością artystyczną i otwartością odbiorcy.

Rzeźba poprzez swoją formę nawiązuje do klasycznych przedstawień bogów. Wykonane z imitacji brązu ciało mężczyzny na piedestale ma idealne proporcje i ustawione jest w kontrapoście.

W przeciwieństwie jednak do rzeźb klasycznych, Współczesny Dawid nie może pozwolić sobie na nagość. Mimo ubrań widać jednak wyraźnie, że jest on podniecony, a stan ten wywołują poruszające się obok krzaki.